5 tips bij co-ouderschap

Co-ouderschap:

Ouderschap is meer dan zomaar je kind “verdelen” tussen papa en mama. Om te spreken van co-ouderschap moet je samen voldoen aan 3 zaken:
– Kosten en gezag worden gedeeld, de verblijfplaats is bij mama en papa in de meest ideale omstandigheden en kan zowel een combinatie zijn van vb week/week, week/weekend,… Als kosten en gezag niet gedeeld worden spreekt men van cohabitatie
– Kosten moeten gedeeld worden zoals schoolkosten, sport, sportkampen,…
– De beide ouders beslissen over de toekomst van hun kind. Noch mama, noch papa kan eenzijdig beslissingen nemen. Indien een beslissing genomen wordt waarin één van de ouders zich niet kan vinden kan dat voor de rechtbank gebracht worden.

5 tips om er voor te zorgen dat co-ouderschap vlot werkt:

– Alle regelingen kunnen in het belang van het kind. Dus een week/week combinatie kan maar ook vb een maand bij mama en een week bij papa of omgekeerd zijn perfect mogelijk.
– Bij de scheiding stel je best een tijdelijke oplossing voor van 6 maand. Zo kan je nadat de gemoederen zijn bedaard alles nog eens rustig terug uitwerken.
– Wijzig de overeenkomst naargelang de leefttijd van het kind. Oudere kinderen kunnen al vaker eens voor langere perioden over en weer. Jonge kinderen zullen eerder gebaat zijn bij korte wisselingen tussen de ouders.
– Raak je uit alles niet overeen zoek dan best een ouderschapsbemiddelaar die reeds een aantal zaken kan vastleggen. Deze kan dan voor beide ouders oplossingen zoeken als het kind zou leerproblemen doen, als een van de ouders wil verhuizen, als er een nieuwe relatie gestart wordt,…
– Kom als ouder regelmatig samen om de dingen tijdig door te nemen. Zo voorkom je conflicten en onverwachte handelingen van elkaar.

53 Reacties op “5 tips bij co-ouderschap”

  1. Co-ouderschap slaagt ENKEL op volgende voorwaarden :
    -GOEDE COMMUNICATIE tussen beide ouders !
    -GOEDE, vriendschappelijke verstandhouding tussen ouders !
    -FLEXIBELE regeling waarbij het kind centraal staat
    -SAMEN beslissingen nemen ivm. het kind mét wederzijds respect én respect voor het kind !
    -Géén strict gescheiden leefwerelden tussen de ouders met aparte kleding/speelgoed etc…

    Als co-ouderschap niet ingevuld wordt als co-ouderschap maar enkel een weel om week regeling met financiële afspraken dan FAALT het systeem voor het kind en is het de slechtste regeling die er bestaat voor het kind. Ik spreek uit ervaring zelfs van psychische kindermishandeling. De gevolgen op lange termijn zijn zelfs nog niet bekend.

    Co-ouderschap hanteren als dé regel na een scheiding en voorstellen een ideale situatie én oplossing is gevaarlijk. Het kan enkel goed zijn voro het kind als het belang van het kind centraal blijft staan tussen de ouders.

    Ik ben zelf een hevige voorstander van co-ouderschap na een scheiding als bovenstaande aspecten gerespecteerd worden. In alle andere gevallen is het slecht voor het kind, krijgt het gedragsproblemen, mist het een thuisgevoel en raakt het verstrikt in 2 afzonderlijke leefwerelden.

  2. In elk geval bedankt om even de voorwaarden op een rijtje te zetten.

    Momenteel ben ik met mijn ex in co-ouderschap over onze twee kinderen. Als ik het mag vergelijken met wat hierboven staat hebben wij co-ouderschap om financiële reden.
    Mijn ex vroeg co-ouderschap aan omdat hij de allimentatie te hoog vond. Hij betaalt maandelijks een vast bedrag waarvan ik school, dokter,logo, drie-maandelijks jassen en schoenen mee koop.
    Dat bedrag is zeker en vast niet genoeg om al die kosten te dekken maar ok, het lukt wel.
    Alle communicatie verloopt via advocaten. Wanneer ik hem spontaan iets doorzeg over school, of doktersbezoeken zegt hij een week later dat ik hem niet op de hoogte heb gebracht.
    Daarom mijn toevlucht tot advocaten.
    Speelgoed of kledij die ik meegeef blijven daar achter en mogen niet terug meekomen want papa zegt dat het van hem is.
    Zijn vriendin noemt me een domme mama, zegt dat ik geen goede mama voor de kindjes ben. Waar haalt zij het recht vandaan om over mij te oordelen tov mijn kinderen.

    De voorwaarden hierboven worden wel 20 keer met de voeten getreden.

    Dit co-ouderschap is ontstaan door onderlinge afspraken en niet door een vonnis, niet alleen om het financiële reden maar ook omdat ik er zelf voorstander van ben of eerder was.Daarbij gezien zijn smeekbedes om de kindjes niet af te nemen want hij werkt in ploegen.

    Ik heb aanvraag gedaan bij de jeugdrechtbank om van dat co-ouderschap af te stappen.Momenteel is er op zijn vraag een sociaalonderzoek aan de gang. Pas eind oktober hebben we daar een vonnis van. Ondertussen peddelen we verder of eerder de kinderen want zij worden heen en weer gesleurd, hebben geen thuis meer. Zoals mijn oudste dochter (7) vorige week vroeg: mama waar woon ik nu eigenlijk?

    Moet zeggen dat ik er geen antwoord op kon geven.
    De wraakgevoelens van de papa zitten zo hoog dat hij er alles aan doet om mij te kwetsen en dat kan alleen via de kinderen.
    Hij schaamt zich niet om een leugen meer of minder.
    Reageert ook op geen enkel officieel schrijven van mijn advocaat om eens samen te zitten voor de vakantieregeling en laat doodleuk 2 maanden na de gevraagde datum weten wat zijn eisen zijn zonder te vragen wat ik er van denk.

    Ik denk dat iedereen wel begrijpt dat voor mijn kindjes co-ouderschap geen uitkomst is.

    K.

  3. Ik herken mijn situatie enorm in Trienneken Says.Over vier jaar zijn mijn ex en ik gescheiden,hij wou terug “vrij” zijn,stel je voor,je hebt samen een eigendom,beiden een goede job en het voornaamste;twee kinderen,mijn jongste dochtertje was twee en oudste dochtertje zeven.Met heel veel verdriet heb ik mijn huis moeten verlaten maar het belangrijkste had ik bij me,mijn kinderen.Als we uit elkaar gingen vroeg ik of hij co-ouderschap wou en gelukkig antwoorde hij dat hij een regeling wou dat de kinderen om de twee weken een weekend en in de vakantie de helft bij hem konden komen.

    Ondertussen zijn we vier jaar verder en ik heb de index laten uitrekenen van de voorbije jaren en nu krijg ik het deksel op de neus want meneer heeft co-ouderschap aangevraagt via zijn advocaat.Dus is het nu een kat en muis spel tussen advocaten,en natuurlijk een geldspel!!
    Doordat de communicatie tussen ons heel,maar heel slecht is(deels de schuld ook van zijn vriendin)kan ik zeker niet zo maar toegeven want de grootste reden is dus ook het financiele,niet uit liefde dat hij de kinderen iedere keer een week opeist.

    Wat ik zo erg vind aan mijn hele verhaal is dat kinderen geen speelbal zijn,en dat zie je in vele dergelijke situatie’s.
    Ik vecht voor mijn kinderen,heel spijtig dat mensen kinderen gebruiken om een ander te kwetsen.
    Ik hoop voor mij en al anderen die dit meemaken dat we er goed mogen uitkomen.
    Door al die wetgevingen zijn we eigenlijk verplicht om soms ongelukkig mee te draaien in de maatschappij.

  4. Beste Felke

    Ik hoop voor jou dat je een rechter treft die de rol van vader niet te breed neemt, want co-ouderschap weigeren omdat er geen communicatie is is geen reden meer de dag van vandaag.
    Ik heb sociaal onderzoek gehad. Justitieassistente wist me te vertellen dat communicatieproblemen van de ouders de zijn en de kinderen daar geen last mogen van ondervinden. Wij moeten er zien uit te raken door ouderschapsbemiddeling. Ondertussen heb ik haar nogmaals gecontacteerd om het volgende te melden. Ik heb zo’n goede communicatie met mijn ex dat meneer beslist heeft de kinderen bij zich te houden tijdens de weken vakantie dat ze bij mij moeten zijn. Ik had hem op de hoogte gebracht via advocaat dat ik -doordat hij nie wou reageren op mijn verzoek om af te spreken voor de grote vakantie- mijn verlof neem de eerste helft van juli dus van 6-20 juli. Ze waren er dus niet he op 6 juli. Hij was ermee op reis vertrokken. Op dinsdagavond heb ik vernomen via politie dat hij ze zou terug brengen op 20 juli want ik geen recht had hem een eenzijdige verlofregeling op te dringen. We hebben helaas nog geen vonnis. justitieassistente zei dat ik met mijn rug tegen de muur stond. maar op mijn vraag ‘ wat als hij ze brengt op 20 juli (einde van mijn verlof) en ik weiger ze want ja verlof is gedaan. kreeg ik het volgende antwoord: mevrouw dat zou ik niet doen als ik u was want dan kan hij niet alleen het signaal geven aan de kinderen dat je hen nie wil maar ook aan de rechter voorleggen dat je een “onwillige moeder” bent.
    Stel je voor, hij steekt dat uit en ik krijg het op mijn boterham.Ben dus bij mijn collega’s gaan smeken hun verlof te verleggen en het is me gelukt. Maar dit had niet zo moeten gaan.

    Hij werkt in ploegen en vind dat hij daardoor alle zeggenschap heeft over alle vakanties, ik moet me maar aanpassen.
    op 3 september moeten we naar de jeugdrechter, dit feit gaat daar zeker aan bod komen eens zien wat hij daarop gaat zeggen.

    Wie hier raad kan geven is welkom
    Ook ik vecht voor mijn kinderen alleen staat de wet niet aan mijn kant zo blijkt.

  5. idd de wet staat zeker niet meer aan de kant van de moeders.Ook ik maak dit mee en het kind is hier duidelijk het slachtoffer van.
    Er word zogezegd altijd een vonnis uitgesproken in het voordeel van het kind….wel …. niks van !!!!

  6. Heeft Minister Onkelincks kinderen? Is zij gescheiden? En zit zij ook in een situatie van co-ouderschap? Waarschijnlijk niet, anders zou zij een dergelijke wetsvoorstel en ontwerp nooit voorgelegd hebben. Het is een wet vooral in het nadeel van het kind maar ook van de moeder.
    De partij heeft vooral gedacht aan vrouwen die carrière willen maken en hierbij zijn kinderen in de weg. Sorry voor de straffe uitspraak, maar een carrièrevrouw heeft haar werk op de eerste plaats en niet haar kinderen.
    Waarom zijn er zoveel drama’s van moeders die hun kinderen vermoorden en zelfmoord plegen (reeds 6 in 2009)? De grote reden is de nieuwe wet.
    Zogezegd zijn er minder scheidingen, maar dat is zuiver illusie. Veel vrouwen durven hun partner niet verlaten uit schrik dat er iets met hun kind(eren) zou gebeuren en kiezen liever voor een ongelukkig bestaan met hun partner, en de kinderen zijn er nogmaals slachtoffer van m.a.g. gedragproblemen, enz.
    Hoe durft men een baby of peuter van zijn moeder te scheiden! Door de eeuwen heen werden kinderen nooit door vaders opgevoed. Het is onnatuurlijk. Een kind heeft recht op stabiliteit en één vaste woonplaats. Een vaderfiguur moet er zijn, maar een kind is geen kaatsbal.
    Ik hoop dat Minister Onkelinkx en haar partij eens bewust worden van het verdriet en psychische verstoring dat zij veroorzaken met hun nieuwe wet en dat zij eens een onderzoek doen bij gescheiden ouders, hun kinderen en de leerkrachten.

  7. Net dezelfde situatie hier, dat co-ouderschap wordt vaak ui wraak toch erdoor gedreven. En elke keer kom je sterker uit zo’n situatie, je laat je niet langer de mond snoeren. Maar dan vindt de tegenpartij weer een nieuwe reden om je in de put te duwen. De vraag of dit ooit gaat stoppen, die pesterijen, dat is het enige waar je nog voor leeft. Probeer maar eens een leven op te bouwen met een kind van 1 jaar, die om de andere dag weg is. Nu ben je even mama, dan weer niet. Ik ben zelf nog een jonge twintiger, ik zou kunnen uitgaan en de tijd van mijn leven hebben. Ik heb gekozen voor mijn kindje, ik kies er bewust voor om haar op te voeden (naast mijn werk) en tijd voor hem vrij te maken. Terwijl de tegenpartij niet wil werken, omdat hij anders zijn kindje niet ziet en liever een hele dag achter de pc zit, en hem als reden gebruikt om niet te moeten werken. Je moet welwillend zijn als het kind zich aan je vastklampt en niet wil lossen, terwijl ze bij de opvang mij vrolijk dada zwaait. In het belang van het kind???????

  8. Hallo dames,
    Mag ik als papa ook eventjes iets komen vertellen? Wel mijn vriendin en ik hebben een prachtige zoon ontstaan uit de vriendschap en liefde voor mekaar en het heeft ons veel moeite gekost ‘ivf baby’. Wel ik weet nu 100% zeker dat Sabine en ik zelf geen problemen zullen hebben met co-ouderschap die de naam probleem waard zijn. Ik blijf haar hoe dan ook altijd ontzettend dankbaar voor de vriendschap, liefde en goede zorg voor zowel Nimai en mezelf bovendien helpt het niemand vooruit om ruzie te maken, stress te kweken bij om het even wie. Sabine is en blijft altijd een super mama voor onze kapoen en ik doe mijn best als papa hen een goede thuis te geven en als onze wegen uit mekaar gaan dan zal niets veranderen aan onze ouder zijn. Succes voor wie in de problemen zit maar weet dat er ook vaders zijn die hun best doen.

  9. Dames, ik heb heel veel respect voor jullie situatie en meningen maar mag het ook even gezegd dat het niet altijd de papas zijn die in de fout gaan. 10 maand geleden kwam mijn vrouw doodleuk met de mededeling dat ze relatie met haar baas begonen was en dat er voor mij geen plaats meer was. Tot daar we zijn volwassen en overleven het wel, ons dochtertje 4,5 op dat ogenblik dat was weer iets anders.
    We zijn gestart met onderlinge afspraak over co ouderschap
    week week, in het begin zelf kunnen overeenkomen in afwachting dat ik andere woonst vond en het kind niet te veel te belasten dat we om beurt in de woning verbleven op het moment dat dochter bij ons was.
    na verloop van tijd en aangezien dat de ex van haar nieuwe partner met 4 kinderen niet zomaar hun huis wou verlaten begon dit moeilijker te gaan.
    voor haar moest het plotseling inneens snel gaan nu want ze was het beu om de week dat dochter niet bij haar was op hotl te logeren, dus moest ik maar direkt weg volgens haar. dit heb ik geweigerd omdat ik evenveel recht heb als haar toch en ik niet diegenen was die alles in de steek liet voor wat geld en show.
    Plots kreeg ik dagvaardiging in de bus om naar vredegerecht te gaan om voorlopige maatregelen te nemen. eis van mevrouw dochter 2 weken bij haar ik 1 weekend op 2 van 10 tot 18 h sanderdaags.
    sinds de geboorte van onze dochter is dat kind na creche , school verlof en alle andere dagen opgevangen geweest door mijn ouders, voor hun niks meer, op vraag hoe ze het wou doen om dochter op te voeden met haar job ,droogweg een nany of internaat! Gelukkig heeft vrederechter de week week regeling behouden, allez gelukkig, iedere vrijdag wanneer ik dochter afhaal bij de mama begint kind te wenen dat ze niet meer bij mama wil zijn, want daar kijkt men toch naar haar niet om en zijn ze enkel met zichzelf bezig. nu tien maand verder heeft haar nieuwe vriend alles hier verkocht en wil zich definitief in het zuiden van frankrijk gaan vestigen, madame wil uiteraard mee en heeft ook aan onze dochter al te kennen gegeven dat ze naar frankrijk gaat wonen en daar naar school zal gaan.
    Moet ik dan mee naar frankrijk om mijn dochter te kunnen zien?
    Waar haalt zij het recht?
    maar zeggen jullie me maar eens wat ik er moet tegen beginnen.
    gerecht zegt zolang er niets is kan je ook geen klacht indienen, en zodra ze ginder is ben je hoppeloos te laat want dan gaat het ellendig lang duren.
    Voor mij is het simpel onze dochter blijft in haar vertrouwde omgeving, haar school,vriendjes, grootouders enz maar als straks madame er een zaak van maakt ben ik benieuwd of het belang van het kind zal gevolgd worden.

    Iedereen die hierover raad weet mag het gerust laten weten.
    rst@live.be

  10. Stefaan,

    Veel goeie moed gewenst en vecht maar voor je rechten als papa!!! Ik ben echt benieuwd hoe dit zal aflopen zoals je komt te zeggen zal men nu ook het belang van jullie kleine meid willen behartigen of mag ze haar ongestraf weg nemen uit haar vertrouwde omgeving en van omgang met papa?

  11. Mike,

    Mag ik er u op attent maken dat je niet mag oordelen over iets wat je niet kent? Jullie ZIJN nog samen. Je mag nu zeggen wat je wil met je goede voornemens, als Sabine morgen je hart breekt en voortdurend het bloed onder je nagels haalt, zal je anders piepen.

    Niet verkeerd begrijpen hoor, want ik bedoel het net als jou niet slecht, ik vind het alleen een beetje incorrect om te oordelen over iets wat je niet kent.

  12. Ik oordeel niet maar ik vind gewoon dat het niets helpt door mekaar het leven zuur te maken dat is alles en ik zal never onze zoon gebruiken om haar te raken en andersom ook niet dat weet ik heel erg zeker. Het is een kwestie van elementair respect voor onze zoon en mekaar en ik ben niet van plan in oorlog te leven tot de dag dat ik sterf daarvoor hebben we alle twee al te veel mee gemaakt.

  13. We wonen officieel niet samen en willen toch graag co-ouderschap laten registreren waar moet je daar voor zijn? Duurt het lang en wat is de kostprijs ongeveer? Iemand een gedacht waar we moeten zijn in Antwerpen.

  14. Wou ook eens informeren, ben al 6 jaar gescheiden betaal van in begin almentatie. Vanaf 2004 gaat mijn zoon week naar mama en week bij,dus eigenlijk co ouderschap mijn ex wil dat niet laten veranderen. Op papier dat we eigenlijk co ouderschap hebben dus moet ik maar blijven opbrengen voor mijn zoon terwijl ik evenveel kosten als mijn ex heb. Ik krijg ook al de dokters rekeningen,schoolrekeningen enz…. waar ik de helft van moet betalen dat is toch niet normaal.Dan heeft ze ook al 6 jaar al het kindergeld en voordeel van belasting omdat ze onze zoon volledig inbrengt plaats van ieder de helft.Kan iemand mij goede raad geven wat ik best doe.
    Dank bij voorbaat.
    De Craecker Danny

  15. Beste, kan jij bewijzen dat je reeds geruime tijd week week doet, dan mag dit voor de rechtbank geen enkel probleem zijn +als jij nu via rechtbank co ouderschap aanvraagt zal je dat zeker verkrijgen, de kosten die je al die jaren extra gemaakt heb recupereren zal niet eenvoudig zijn maar lijkt mij ook haalbaar.

    Veel succes

  16. Hallo iedereen.

    Momenteel werken mijn vriendin en ik aan een overeenkomst betreffende co ouderschap.
    En als je het mij vraagt werd het echt wel tijd dat de vaders nu eindelijk ook rechten hebben wat betreft de kinderen.

    Wat Dominique hierboven zegt slaagt kant noch wal hoor: “Hoe durft men een baby of peuter van zijn moeder te scheiden! Door de eeuwen heen werden kinderen nooit door vaders opgevoed. Het is onnatuurlijk”.
    Met alle respect hoor Dominique, maar een man die kuist, strijkt en kookt is dan ook onnatuurlijk. Het concept ‘de nieuwe man’ moet wel uitgevonden zijn door de vrouw. Een vrouw is trouwens feministisch alleen als het haar uitkomt.

    Vaders hebben even veel recht op de kinderen als de moeder. Zo simpel is het. Een kind zonder vader mist heel wat in zijn leven. Vaders brengen heus wel onmisbare input bij tot de opvoeding van een kind.

  17. Aan allen

    Ik ben het er grondig mee eens dat ook vaders een deel in de opvoeding moeten hebben.
    Dat wij ‘vrouwen’ ook mee gaan werken en dan ook iets meer verlangen van onze partner dan – thuis komen met de benen onder de tafel en daarna de zetel in – is volgens mij niet meer dan normaal-want ja ze hebben een hele dag hard gewerkt.Wat doen wij dan?
    ‘s morgens kinderen klaarmaken voor school of onthaalmoeder, hele dag werken, ‘s avonds kinderen halen, eten maken, kroost in bad en in bed, verhaaltjes lezen. Ah ja, dan vergeet ik nog wat er tussendoor allemaal is gebeurt, kindjes helpen met huiswerk, stofzuigen, wasmachine vullen, droogkast vullen, dan volgt de strijk ‘s avonds terwijl de kinderen slapen en manlief in zijn zetel naar favoriete programma’s kijkt. Maar o vrouw, waag het niet te klagen, want jij wou wel een gezinnetje he.

    Dan nog maar over de vakanties te zwijgen.
    Elk jaar hetzelfde spelletje en dat begint al in de maand april om een grote vakantie te plannen.
    Op papa moeten we niet rekenen, nee, die gaat veel liever werken, ipv alleen in ploegen, dan ook nog na zijn uren erbij.
    Als ik dan eens echt in nood zit, wil hij wel eens een uitzondering maken en eens een dagje of liever halve dag thuis blijven.
    Dus oma en opa, hou jullie vast daar zijn ze die twee prinsessen en op de dagen dat papa dan na zijn uren in het zwart gaat werken moeten ze naar de opvang, te betalen uiteraard maar ja, dat regelt mama wel. Na zijn uren zwartwerk met een grote smile naar huis, en dopt me zijn ‘zwart geld” onder mijne neus. zie eens hoe hard hij heeft gewerkt en hoeveel verdient, wat allemaal in zijn kas komt want hij heeft het verdient. Dat hij daardoor zijn kinderen een hele week niet ziet kan hem niet schelen, want ja, die slapen nog als hij vertrekt en liggen al terug in bed als hij thuis komt.

    Een daguitstap met de kinderen, is een echt grap, een uur voor openingstijd is hij al aanwezig aan het pretpark en tegen de middag terug thuis want hij heeft de hele week hard gewerkt en is kapot.

    En toch blijf ik erin geloven dat mannen recht hebben op hun deel van de opvoeding. Ik ga het anders zeggen, het is hun verdomde plicht want die kinderen zijn er niet alleen door ons gekomen.

    Ook wij hadden het beste voor met de kinderen toen we uit elkaar gingen, de kinderen, onze trots, daar moesten we voor blijven overeenkomen. Tot meneer een nieuwe vriendin heeft, en die de plak begint te zwaaien. En beslist dat mama en papa niet samen moeten zitten in de kerk tijdens de eerste communie van hun dochter . Wanneer die beslist wanneer de kinderen bij papa zijn. En je ex na een jaar en half samen met die nieuwe vlam pas beslist van je los te laten en voor haar te kiezen maar ondertussen er is in geslaagd je relatie met je kinderen danig te verzuren dat je de rechtbank vraagt het co-ouderschap stop te zetten. Ondertussen heb ik met die vlam een gesprek gehad en lijkt het nu prima te gaan. Alhoewel ik zeer op men hoede ben. Op 3 september moeten we naar de jeugdrechtbank en gezien ik had gevraagd co-ouderschap te stoppen wegens geen communicatie is die er nu wel, sinds 2 weken. Een valstrik of gemeend??
    Denk dat het allemaal ok zal verlopen zolang het in haar schema past. Ze wist me nu al te vertellen dat de kinderen op kerstavond bij de papa zullen zijn ipv zoals week-week bij mij. Als ik dan vraag om de paasweken te verwisselen wegens skiverlof krijg ik als antwoord dat ik op reis moet gaan in de week dat de kinderen bij mij zijn.

    voila

    Groetjes
    T

  18. Laten we het zo zeggen: vader = moeder. Punt. Mijn persoonlijke verhaal is niet van belang. Ik wil alleen nog kwijt dat ik de kinderen aankleedt, ik ze naar school breng, ik ga winkelen en ik het eten maak als mijn partner thuiskomt.

    De leuze die veel te veel vrouwen in de mond nemen, en dat kan niemand ontkennen, is: “een kind moet toch bij zijn moeder zijn”.Van waar komt dit eigenlijk vraag ik me af. Zonder de man is er geen kind. De vaders moeten het altijd maar stellen met 1 schamel weekend om de 14 dagen. Dat blijkt de trend te zijn.

    We zijn heus niet allemaal bruten, onbeschofterikken en luierikken hoor.

    Onthou: een kind ziet zijn vader even graag als zijn moeder. Hier mag zelfs de rechtspraak niet tussenkomen.

  19. Günther

    Je hebt gelijk. Een kind ziet zijn vader even graag als zijn moeder. Het zijn de ouders die elkaars leven zuur maken en dat van de kinderen vooral. En uiteindelijk zijn het de kinderen die nog steeds proberen (de mijne toch) om papa en mama terug bij elkaar te krijgen en hebben daar zelfs leugentjes tov zijn vriendin voor over.

    T.

  20. hey,
    Met alle respect voor de moeders zelf ben ik een alleenstaande moeder die meer dan 10 jaar mijn kinderen alleen opvoed.
    Met pijn in min hart zie ik mijn oudste broer lijden over zijn zoontje van 18maanden. Zijn ex-vriendinheeft het huis dat ze samen hebben gekocht verlaten met hun zoontje. Zonder zijn weten heeft ze de adres wijziging gedaan en hun zioontje heeft ze op haar nieuwe adres gedaan. Ze heeft een sociale appartement binnen één maand gekregen omdat ze een familielid heeft die ondervoorzitter is van het OCMW is en ook via hem werk bezorgt heeft bij Bond-moyson

  21. Ze heeft het allemaal gedaan met voorbedachten rade en mijn broer zwart gemaakt om onder valse voorwendsels veel dinges te bekomen en nu weigert ze hun zoontje mee te geven aan zijn papa, de papa heeft sinds de zwangerschap tot heden altijd voor haar en de baby gezorgd.
    Hij wil co-ouderschap en zij weiger het zij maakt alleen haar besslissingen zonder te overleggen met de papa hun zoontje heeft van bij de geboorte alleen haar familie gezien. Nooit is ze spontaan naar de familie van ons geweest. Ze wil dat hun zoontje alleen opgroeit met haar en haar familie, vinden jullie dat correct het kind zijn recht afpakken om zijn vader niet te zien en bij zijn papa en de familie van de papa niet te leren kennen.

  22. Ik als moeder ga er zeker voor akkord dat de papa’s even veel recht hebben op hun kinderen als hij bekwaam is voor ze te zorgen en voor zijn kinderen werkt en er klaar voor staan, Je hebt enorm veel moeders die totaal geen respect verdienen hoe ze hun kinderen weg houden van hun papa en alles voor doen om allimentatie te krijgen.
    Een kin of kinderen hebben zeker hun beide ouders nodig en ik ben blij met de co-ouderschap dat er toch vooruuitgang is in deze bekrompen wereld waar mensen hun kinderen als wapens gebruiken om tegen hun ouders te vechten bij wie ze moeten zijn.
    Vind het gewoon schandalig

  23. Trienneken en Nadia,

    Toffe reactie! IK BEN BLIJ DAT ER NOG ZO’N VROUWEN ALS JULLIE BESTAAN. Als we nu allemaal zo eens beginnen denken, zou het dan niet allemaal een pak simpeler zijn? Want dat ‘gevecht’ tussen mannen en vrouwen neemt zou echt wel ridicule vormen aan. Mannen komen van mars en vrouwen van venus. Pff, het zal wel. We wonen allemaal op dezelfde aardkloot en meer valt er niet over te zeggen.

    Enfin, ik ben eens benieuwd voor morgen. Terug naar school!!

  24. hallo, ik kan er ook al nen ganse boek van schrijven een jaar geleden ui elkaar gegaan afspraak co ouderschap kindjes zelfde school blijven gaan een half jaar later eis van madam 200 euro allimentatie en om de 2 weken in weekend bij mij een jaar later verander de school zonder weten ze respecteert geen enkel vonnis ze doe haar deur nie open als ik de kindjes ga halen wat moet ik doen

  25. Lieve mensen, Dat het anders kan probeer ik jullie hier even te schetsen. Ik ben als blinde papa al van voor de geboorte met onze Nimai bezig, na de geboorte ging mama terug werken na de 9 weken en sinds dien zorg ik over dag voor onze zoon omdat we geen opvang gevonden hadden en achteraf denk ik ook dat je dit als ouder nog altijd het beste voor je spruit zorgen kan. Probleem van onze samenleving is dat iedereen absoluut full time moet werken om een beetje deftig te kunnen leven. Tijd voor het gezin is er gewoon niet meer en zeker als partners voor mekaar niet meer. De oplossing ken ik niet maar dat op deze manier er nog veel koppels zullen sneuvelen staat vast. Kop op allemaal en probeer hoe moeilijk ook altijd de partij te zijn die het goede voorbeeld geeft en is dat niet voor je ex dan tenminste voor de kinderen.

  26. Beste Danny

    Ik zou zeggen stap naar je advocaat en laat het in een vonnis gieten als jullie al zolang co-ouderschap hebben. Ik veronderstel dat het een regeling onderling is en geen vonnis.
    Wij zijn donderdag naar de jeugdrechtbank geweest. en hebben eindelijk voor we bij de rechter binnen gingen een akkoord bereikt.
    Ook mijn ex betaalt allimentatie per kind in co-ouderschap. Maar: de kinderen zijn bij mij gedomicilieerd, staan bij mij ten laste en ik heb het kindergeld. Ik betaal alle schoolrekeningen en zorg ervoor dat ze per seizoen een paar nieuwe schoenen en een jas hebben. Dokterskosten zijn per ouder tenzij het gaat om uitzonderlijke medische kosten dus geen gewoon huisartsenbezoek voor een verkoudheid of jaarlijkse controle bij tandarts. daarmee bedoel ik een beugel, logopedie en uitzonderlijke schoolkosten (meerdaagse schoolreisjes enzo, kot,unief, enz.)
    Die allimentatie zorgt ervoor dat ik nie elke maand aan zijn deur moet gaan smeken met mijn facturen EN belangrijk hij kan ze aftrekken van zijn belastingen.
    Daar moet je kiezen: ofwel heb je co-ouderschap en geef je geen allimentatie in ofwel heeft mevrouw ze tenlaste en geef jij wel je allimentatie in, maar beide samen kan niet.

    Hopelijk een antwoord op je bovenstaand mailtje, praat met je advocaat maar zoiets weigeren kan ze niet.

    Groetjes
    K

  27. Beste,

    Je spreekt hier dus over co ouderschap, en heb eerder een andere vraag waar ik graag enkele antwoorden op zoek.

    Ik ben ongeveer 1 jaar en enkele maanden getrouwd geweest, de relatie op zich zelf was 5 jaar en enkele maanden.

    Nu mijn vrouw heeft me dus in de steek gelaten na 1 jaar en 2 maanden zoals vermeld. We hebben samen geen kinderen, maar zij heeft er wel twee van haar vorig huwelijk en ik zelf had er zelf ook 1.

    Nu mijn vraag is:

    Kan ik een eventueelle regeling aanvragen voor bezoek recht aan de moeder ?

    Ik dacht vanwel!!

    Ik zou graag de kinderen blijven zien van men vrouw, zelf al zijn het mijn eigen kinderen niet.
    Ik vraag dit ook, omdat men oudste dochter van 12 jaar er enorm onder lijdt dat ze de kinderen niet meer mag zien van haar, ze heeft ze opgemaakt tegen mij en men dochter en heb laatst nog mogen horen van haar oudste dochter dat ze niet eens nog mag praten met mij of men dochter.

    Ben al klacht gaan neerleggen wegens psychische kindermishandeling.

    Ik heb geen wraak gevoelens tegen over men vrouw, neen eerder medeleiden dat ze zo doet. ze heeft me eerst emotioneel willen breken, dan financieel en nu gebruikt ze de kinderen om me daar terug mee te raken.

    Ik weet dat ik nooit een gewoon bezoekrecht zal krijgen zoals ik bij men dochter, waarvan ik het hoederecht heb. Maar ik wil op z’n minst dat men dochter en ik zelf haar kinderen die ik toch mee opgevoed heb gedurende meer dan 5 jaar kunnen zien.

    Dus als iemand me iets kan zeggen hoe je zo iets aanvraagd of bekomt mag hij me mailen op nightboy2@hotmail.com
    Alle info is welkom.

    Wat betreft financielle gedeelte heb ik me zelf onder collectieve schuldbemiddeling gezet, en de rest word nu behandeld door schuldbemiddelaar en advocaten. Ben getrouw gelukkig met huwelijks contract en alles is daar mooi in uitgewerkt wat betreft inboedel als gemaakte schulden. Ik snap dus niet waarom ze zo vijandig moet doen. Ze heeft iemand anders, ik niet, en dat zal nog wel zo een tijdje blijven. Tot ik over men gevoelens heen ben van men vrouw.

  28. Vrouwen die de rol van papa niet erkennen in de opvoeding moeten dan ook niet bedelen voor geld. We zijn geen bankcontact automaten!!! Mijn vriendin is na de bevalling gaan werken en ik ben een fiere thuisblijf papa die ook kleine dingen doet in het huishouden en het meeste kookwerk voor zijn rekening neemt als ook de administratie. Wat ik merk bij vele koppels die uit mekaar gaan is dat vrouwen het veel harder spelen dan mannen. Neen je hebt dat kind normaal gezien uit liefde gemaakt heb dan tenminste het zelfrespect en respect voor mekaar en jullie kind en gedraag jullie als mensen en niet als roofdieren. Het is een kwestie van mentaliteit en het goede voorbeeld geven. Lukt het niet op die manier stap naar de jeugdrechtbank. Nu niet van hij of zij doet dit of dat neen wij allemaal moeten veranderen zowel mama als papa en ne keer terug menselijk worden op deze aardbol. Tot zover mijn preek van de dag

  29. Hallo,

    Ik heb een probleem. Ik en mijn ex zijn al meer dan een jaar uit elkaar en hebben een dochter samen. We hebben in onderlinge overeenkomst afgesproken dat ik elke zondag achter de kleine kom. Tot voor kort was dit geen probleem. Ik wil graag de kleine meer zien wat normaal is voor elke ouder. Ik heb verschillende keren een poging gedaan om dit te zeggen maar telkens kreeg ik een neen als antwoord. Nu heb ik een aanvraag gedaan voor co ouderschap maar dit komt pas binnen enkele maanden voor. Nu wil ze mijn kind niet meer meegeven voor er een uitspraak is gedaan. ik heb me altijd aan de onderling regels gehouden als ook altijd betaald voor de kleine. Ook al kreeg ik nooit iets van de moeder te horen over de kleine. Alle info kraag ik van andere mensen. Kan ik daar iets aan doen om mijn dochter toch nog gezien te krijgen voor de uitspraak?

  30. Wou nog eens even vragen, Wat ik best doe vrederechter? advocaat OF ….
    Reactie’s op mijn advertentie hier boven zijn zeer welkom.
    Dit is mijn email;danny.de.craecker@telenet.be

  31. @mike : ik heb nu een nieuwe advocaat en die raad mij in de eerste plaats aan van rustig te blijven. Hij heeft het hele dossier bekeken en zegt dat het een opeenstapeling van procedurefouten is van de vorige advocaat. Het grote probleem is echter dat daardoor alle aanwijzingen en bewijzen reeds van tafel geveegd zijn door het gerecht en deze nu dus eigenlijk niets meer waard zijn. Groeten.

  32. Beste Lien, Alvast proficiat met de zwangerschap al denk ik niet dat je er zo gelukkig mee bent. Kijk als je het een kans wil geven en ook als dat niet zo is heeft hij het recht te weten wat er gaande is. Als je ooit behoefte hebt om er over te praten wondertje2007@telenet.be
    Ik veroordeel je niet maar je weet ook niet hoe hij zal reageren nu is zijn job zijn leven mss is zijn kind dat vanaf het moment dat hij het weet en is dat niet zo dan weet je ook meteen waaraan en waaraf.
    Veel succes!!!

  33. Ik heb inmiddels 6 jaar een co-ouderschap (week-week). Onze kinderen zijn nu 10 en 11. Ik wilde toch graag even melden dat het hebben van een goede relatie met je ex beslist niet noodzakelijk is om toch een werkend co-ouderschap te kunnen hebben, zolang beide ouders het maar over 1 ding eens zijn, namelijk dat het belang van de kinderen voorop staat. Hoeveel problemen ik ook met mijn ex heb (onze kinderen merken dat niet zo erg, want alles gaat per mail), wij slagen er toch in om het co-ouderschap intact te houden en onze kinderen zouden niet anders meer willen. Op opvoedkundig gebied hebben wij ook niet dezelfde mening, maar na overleg en bemiddeling met het ggz, jeugdzorg zijn we er wel uitgekomen dat het ook niet noodzakelijk is om de kinderen exact gelijk op te voeden in twee huizen, zo lang maar duidelijk is welke regels waar zijn. Wat echt nodig is voor een co-ouderschap is de wil bij beide ouders om het co-ouderschap in stand te houden.

    Onze kinderen hebben niet veel problemen om wekelijks te wisselen. Er wordt wel eens wat vergeten, maar dat wordt dan wel weer opgehaald. Daarnaast zijn wij allebei in staat om weer een eigen leven op te bouwen naast de kinderen zonder grote problemen over oppas en dergelijke. Ik verwacht dat in de komende jaren de kinderen misschien de periodes zullen willen rekken waarin ze bij de vader of moeder willen zijn, maar we hebben hen ook beide aangegeven dat dat mogelijk is in overleg als ze op de middelbare school zitten.

    Natuurlijk is een scheiding niet ideaal, maar als je het belang van de kinderen voorop blijft stellen is het niet onmogelijk om na een scheiding toch ook een goede woonsituatie voor je kinderen te regelen.

    Ik denk overigens (en ik ben de moeder), dat veel moeders nog steeds denken dat zij belangrijker voor hun kind zijn dan de vader. Ik kan het daar niet mee eens zijn, want een vader levert op een heel andere wijze een bijdrage aan de opvoeding, maar net zo waardevol. Dat je kinderen misschien niet iedere dag netjes gestreken kleding aan hebben als ze bij hun vader zijn, wil niet zeggen dat je kinderen de tijd, die ze bij hun vader doorbrengen niet heel waardevol kunnen vinden op andere wijzen dan bij hun moeder.

  34. Hoi,

    ik ben ook gescheiden. Ik heb 3 kinderen met mijn ex. Met wat ik hier lees….ben ik blij dat er geen co-ouderschap is bij ons. Ik heb de voledige voogdij. Hij betaald maandelijks een mooie allimentatie van 500€. Niet stipt, maar heb geen klagen. Ze liggen er maandelijks op tafel. In principe moet hij bovenop de grote kosten 50/50. Dit doet hij niet, maar ik klaag niet, ben al blij dat hij eigenlijk wel een goeie allimentatie betaald.
    Ik krijg de kinderbijslag en ze zijn bij mij ingeschreven.
    Hij is daar ook allemaal mee akkoord gegaan omdat hij weet dat hij mij kan vertrouwen wat de kinderen betreft.
    Ook al heeft hij mij verlaten voor een jongere vrouw, nooit heeft hij ondervonden dat de kinderen opgestookt werden, nooit heeft er ook maar een haar op mijn hoofd gedacht dat ik het recht had om mijn kinderen hun hun vader te ontzeggen. En net daarom heeft hij veel toegestaan tijdens de scheiding. Wij zijn ook kunnen scheiden met onderlinge toestemming. De rechter heeft niet één ding wat via notaris was vastgelegd/voorgesteld veranderd. Net omdat er in de afspraken voor de kinderen een goede regeling was uitgewerkt. 1 weekend op 2 bij vader, bij vakantie zoveel weken bij hem enz… Het enige probleem is nu een beetje, hij houdt zich niet aan de regeling. Sinds hij met zijn ieuwe vriendin een kind heeft, stoort het haar dat er 3 kinderen tegelijk op bezoek komen en lawaai maken. (ze zijn 12, 10 en 9 jaar) nu hebben ze zelf voorgesteld oml er elk weekend 1tje te komen. Dus gaat elk kind eigenlijk 1 weekend op de 3. In hun ogen meer omdat er elk weekend een komt, in mijn ogen is dit minder. Ik ga akkoord, maar ondertussen gaat de relatie tussen hem en haar niet zo goed meer, en is zij iemand die wel dreigt van zijn kind af te pakken als hij haar zin niet toegeeft ( ze is buitenlandse en dreigt ermee terug naar haar geboorteland te gaan met het kind). Nu beseft hij wel dat hij ondertussen de relatie die hij had met mijn kinderen wel een beetje zelf naar de vaantjes heeft geholpen want zij gaan toch niet graag naar hun vader door zijn “strenge” vriendin. (niet spelen, niet roepen, niet lopen, niet… , niet…)Nu beseft hij de waarde dat het heeft dat ik nooit gestookt heb, dat ik nooit gedreigt heb en altijd aan de kinderen hun welzijn heb gedacht.

  35. Ik ben het niet eens met Linda, gescheiden leefwerelden hoeven geen probleem te zijn als maar duidelijk is wat de kinderen waar verwachten (dacht je nu werkelijk dat ze de kinderen op school ook zo behandelen als thuis). Ik had ook de angst dat dat een probleem zou zijn, maar dat is gewoon niet zo.

    Als je moet voldoen aan de voorwaarden van Linda, ben je waarschijnlijk een paar wat helemaal niet had hoeven scheiden…Ik zie mij zo nog niet met mijn ex omgaan.

    Wat ik wel van belang vindt is dat beide ouders zich realiseren dat beide ouders even belangrijk zijn voor de kinderen. Iedere regeling gaat fout als een ouder denkt dat hij/zij beter voor een kind is dan de andere ouder. Dat is al voldoende om een regeling tot stand te brengen, die recht doet aan de ouders en de kinderen.

  36. aan alle dames ,
    er bestaan goede papa ‘s ook,ben in echtscheiding met mijn vrouw,ze is opeens vertrokken met ons kindje Quinten zogezegd op logement bij haar ouders ,heb Quinten 6 weken niet mogen zien .
    terwijl ik er altijd heb voor opgestaan +-6 keer per nacht,zij werd ni wakker van zijn gehuil ,zij was thuis ik moest werken .
    heb 2 keer van werk veranderd om voor ons kindje te zorgen,heb er altijd voor gezorgd ,in bedje steken ,spelen,wassen,eten geven en er mee spelen,nu voorlopige regeling mag ik Quinten 3u de week zien ,vind dat schandalig.
    14 oktober komt het voor de rechtbank,heb aanvraag ingedient voor co-ouderschap,maar da ventje is nog maar 18 maand,hoop toch dat ik het erdoor krijg,duimen voor mij aub,elke reactie of tips zijn welkom.

  37. Ik ben na 6 jaar heel tevreden met mijn Co-ouderschap. Natuurlijk was het wennen om de kinderen niet meer dagelijks te zien. Ook de kinderen moesten wennen, maar nu willen ze niet anders meer. Met mijn ex heb ik nooit een geweldige relatie gehad na de scheiding, maar we houden ons allebei aan de afspraken en dus hebben de kinderen de rust en de regelmaat die ze nodig hebben. En er is beslist ook nog 1 groot voordeel. Een Co.-ouderschap geeft je kans om je leven weer op te bouwen. Dat voordeel zal je je niet meteen realiseren, maar na enige jaren ontdek, hoeveel meer kansen je hebt om een leuke baan te doen, een nieuwe partner te vinden, dan als je altijd gebonden bent aan de kinderen. Daar is egoïstisch aan, want een leuke moeder straalt dat ook uit op haar kinderen. Ik merk dat iedere dag weer.

  38. hello mensen ,
    heb co-ouderschap van mijn zoontje sinds hij 6maand was.door de papa aangevraag ,heeft het verkregen wegens advocaat goeie vriend was van de rechter ,want iedereen zeg dat het niet kan omdat ik toen nog borstvoeding had ,alles ging goe tot zen vriendin bij kwam wonen nog geen maand acher dat ik van hem weg was.ze steken het kind tegen mij op dat ik geen mooie kleren koop ,die schoenen ook niet en niet voor hem zorg .terwijl ik al van 2008 tot 2010 alles betaald van schoolrekening en hij de week van hem nog moet terug geven ,beweerd nooit iets gekregen ,hij vraag een paje te laten maken ik doe dat en meneer vindt dat hij dit bij hem mag houden zodat ik niet op reis kan met de kleine maar hij wel ,en zo eindig het niet ,de kleine gng niet graag bij hem en heb ik voor gezorg dat de kleine wordt gevolg met comité van jeugdzorg

  39. vervolg,
    papa is te streng en daar durf de papa niet bewegen en bij mj ontploft hij en heb een paar dagen nodig om te kleinen tot rust te krijgen .mijn zoontje heeft door de co-ouderschap heel moeilijk dat hij zich stout gedraag nu ,heeft zijn eigen persoonlijkheid niet
    ik wil allerbeste voor men kind maar als ze ginder zo voort doen ga ik verder mee ,weet niet juist wat daarom ik hier aan mensen kunnen jullie me helpen ?
    grtj fien

  40. even nog reageren op Nilcole.

    hier is de regeling rond. hij heeft ze : week 1: vrijdag op zaterdag en week 2: zaterdagavond tot maandagmorgen.
    dus geen co-ouderschao hier gelukkig. het kan wel aangepast worden als ze ouder is.
    Oke ik snap de voordelen die je aanhaalt wel maar ik vind dat ik als mama eerst moet denken aan mijn kind. bij Co-ouderschap zat ze op 5 plaatsen (mama, papa, onthaalmoeder, oma 1dag, moeke na en voor zijn werk) , dan weet ze het toch helemaal niet meer!!!!
    dan heb ik maar geen tijd om partner te zoeken of eigen ontspanning… maar ik kan wel mijn dochter wat stabiliteit en structuur geven, denk dat dat primeert boven mijn eigen wensen, gevoelens en verlangens.
    ben heel blij met deze regeling en hoop cht dat het zo blijft. tis nu vakantie en eigenlijk staat dan week-week voor devakanties, maar zelfs nu wil hij enkel de weekendregeling doordoen. zegt toch wel véél over inzet en interesse… en hoe het zou lopen als hij wel co-ouderschap zou hebben!

  41. Ik lees hier allemaal verschillende zaken maar er zijn soms meer problemen dan dit…Ik heb als vader via de jeugdrechtbank een 9/5 regeling bekomen, na 2 jaar procederen. 2 jaar later zijn de kinderen zelf vragende partij om meer bij hun vader te zijn in een 7/7 regeling! Ik ben alle dagen thuis, ga niet meer werken wegens pre-pensioen en dit wordt door de kinderen enorm gewaardeerd dat ik er ben als ze me nodig hebben.

    Opnieuw een procedure gestart. Zitting was gisteren…Resultaat, de tegenpartij heeft geen besluiten gemaakt. Toevallig uit het oog verloren. Dat kan in hier allemaal in België. Op de jeugdrechtbank zijn termijnen niet van toepassing! Beslissing van de rechter, volgende zitting verschoven naar 7 sep. In België moet er maar één partij lastig doen en alles speelt in hun voordeel! De wens van de kinderen is niet prioritair, integendeel. Vrouwen die in luxe leven met hun nieuwe partner, 3 wagens op de oprit staan hebben, niet zelf voor de kinderen kunnen instaan wegens een te drukke job, er een extra kind bij hebben van de nieuwe partner, 4 maal per jaar op reis gaan, enz…Allemaal argumenten die door de tegenpartij van tafel geveegd worden. Vader zal wel alimentatie betalen!!! Ze weigert zelfs haar inkomen voor te leggen….Ook dit is Belgique!!! Ik heb er in ieder geval mijn buik van vol van deze apenwetten hier in dit land. Als vrouw kan en mag je alles en als man moet je gewoon maar ondergaan…Wie me zegt dat ze rekening houden met de kinderen, die doen me lachen! Een buitenstaander beslist voor jou over leven en dood en zo is het en niet anders…Jeugdrecht is er niet voor de kinderen maar voor de mama’s…Dank u wel België…

  42. Vergat er nog aan toe te voegen hoe het werkt in Belgie…Tijdens de vorige procedure werd een sociaal onderzoek ingesteld. Deze zeer jeugdige dame slaagde er zelfs in om maar één partij van de grootouders te horen…Welke? Deze van de mama natuurlijk. Mijn moeder (van de vader dus…) werd NOOIT gevraagd te spreken, laat staan één vraag gesteld! Ook partijdigheid is dus een factor in zulke zaken…Ik vraag me soms af, of de rechters eigenlijk wel deze verslagen lezen??? Blijkbaar niet…

  43. antwoord op patrick
    is niet omdat jij een man bent dat ze zo zijn ,want bij is juist het zelfde dan bij u maar anders om hier is de man die alles kan toe krijgen ,hij heeft een huis en twee auto en een winkel vol wisky ,en ik betaald de schoolkosten en hij moet betalen ,probleem is dat ik eerst de deurwaarde moet betalen vooraleer ik dit kan terug krijgen .bij de rechter hier moet ik niet gaan want zijn advocaat is een voorzitter van stad allemaal politieke vriendjes zijn dat ,de kleine zou beter bij zijn papa ziijn zeggen ze omdat hij geen financieel moeilijkheden heeft ,maar hij is de hele dag weg en s’avond ook nog ,en ik ben thuis en kan alle liefde geven ,wat is het voornaamste voor een kind GELD of LIEFDE?

  44. @ Fien, juist hetzelfde bij mij ! Mama is nooit thuis. Werkt heel laat. De kinderen zijn bij oma en opa tot als mama hen komt ophalen. Thuis komen met de kinderen en in bed stoppen…Ze hebben heel veel aan hun mama…Die kinderen kennen ook het verschil en vragen daarom om bij meer bij papa te zijn. Ik breng hen naar school, ga hen om half vier halen aan school, huiswerk maken met hen, koken voor hen, voetbaltraining met hen, enz….Maar ja, de heren rechters beslisssen voor jou. Zij weten het voor jou…Ik kots ervan…

  45. ik zou graag met iemand willen delen de ik ben bang dat de vader van de kindren de kinderen zou ontvoeren narr het buitenland niet omdat hij van ze houdt maar alleen maar om mijn leven een hel te maken doet hij nu ook wel maar ik ben gelukkig met de kinderen begrijp me niet verkeerd hijmag zijn kinderen zien van mij maar enkel met toezicht en dat wil hij niet eigenlijk wil hij de kinderen helemaal niet hij heeft ze altijd als last gezien maar nu ik vanaf oktober alleen met de kinderen woon gaat ook met de kinderen veel beter op school ze hebben meer stabilieteit dan toen ze zijn helemaal opengebloeid nu zegt hij als ik jou niet kan krijgen mag jij de kinderen ook niet krijgen ik vertrouw hem niet wannt ik ken hem al 11 jaar ik weet waar hij alemaal voor in staat kan zijn zal de rechters en zo hem wel eigenlijk door zien maar na de verhalen (gebeurtenissen van julie te hebben gelezen is mijn angst veel groter geworden dat hij zijn zin gaat krijgen is er iemand die mij kan helpen

  46. Kunnen jullie mij dan eens vertellen wat ik kan /moet doen om een vader die zijn kinderen MAG zien volgens co ouderschap elk weekend, maar zich niet houdt aan de afspraken, dus ongevraagd in de week de kinderen afhalen zodat ik voor een lege school kom te staan, en die in het weekend regelmatig nalaat om de kinderen op te halen omdat hij iets te doen heeft. En mij al op voorhaqnd laat wten dat ie ze niet gaat halen en dat ik het zelf maar moet uitzoeken, terwijl ik ook afspraken heb in het weekend die ik moet nakomen.

    Hij heeft zelf bij de notaris laten vastleggen dat hij de kinderen ELK weekend bij zich wil en 1 maand in de zomer, dit zie ik oko al niet gebeuren, voorts betaald meneer wel een klein bedrag aan alimentatie, maar betaald voor de rest niets meer, kleding, schoolfacturen,uitstapjes school,ziekenhuis,opvang enz terwijl bij wet wel is vastgelegd dat hij ook hierin moet delen.

    Hier deed ik normaal nooit moeilijk over zolnag hij de kinderen maar gewoon elk weekend kwam halen zoals hij ZELF wou, nu haalt ze dan wel op dan weer niet , verwittigd wel soms niet, en ik moet mij maar blijven aanpassen aan meneer en zijn grillen, ik vind dit niet kunnen, ik vind dat als je iets te doen hebt in het weekend en je hebt normaal de kinderen bij u, dat je dan zelf voor opvang moet zorgen zoals ik ook in de week doe of tijdens vakanties of tijdens ziekte van de kinderen en niet mij ervoor moet laten opdraaien als het hem uitkomt, door gewoon niet op te halen waardoor ik elke week de school moet bellen om te horen of dat de kindjes zijn opgehaald of niet.

    Sinds kort elke keer als hij ze niet afhaalt ziek ik mij spitig genoeg gedwongen om daar elke keer aangifte van te doen bij de politie en heb een advocaat ingeschakeld, meneer is er niet van bewust dat hij als een van de weinige vaders is die ondanks alles zijn kinderen MAG zien van de moeder ondanks dat hij geweldadig is enz enz enz (tegen ex vrouw ik dus)

    Ik ben heel nuchter en ik vind dat ik en hij de problemen tussen ons houden, ik hou me ook vaak in en probeer redelijk te blijven, ook als hij verbaal agressief wordt, slik ik alles in om de kinderen te sparen.

    Ik ben bij wet verplicht de kinderen aan hun vader mee te geven, dit staat oko geschreven, maar wat met de vaderdie zijn kinderen dan NIET komt halen , maar enkel als het HEM UITKOMT, dit kan toch niet??!!!

    Dan wil je eens geen bitch zijn en de vader niet van zijn kinderen af houden, krijg je deze miserie, alee wat nu dan??!!

  47. Beste,

    Het Nieuws van vtm is op zoek naar mensen die een co-ouderschapsregerling hebben getroffen met hun ex-partner.

    We hadden graag een persoonlijk verhaal gebracht met eigen ervaringen en bedenkingen. Ook wat betreft kinderen.
    Bij interesse neem contact op met onderstaand nummer.

    02/255 37 32
    Karel – Het Nieuws vtm.

  48. Beste,

    Ik lees en hoor dat de meeste mensen uit elkaar gaan, kiezen voor co-ouderschap als hun relatie onhoudbaar is of als 1 van beide partijen kiest voor “vrijheid” waarin de kinderen eigenlijk worden genegeerd.
    Net als mijn partner ben ik zot van mijn 2 kinderen (3 & 5) en hebben we eigenlijk een vrij ruzieloze relatie. Echter heb ik het gevoel al enkele jaren dat ik mijn partner wel graag zie als moeder maar niet als partner. Ze zorgt heel goed voor hen, doet haar best ook om mij liefde te geven maar ik voel zelf geen passie, vaak geen aantrekking en vind het patroon waarin ik leef afstompend. Ik had al meerdere babbels met mijn partner, we zagen enkele keren een therapeut en ik geraak er meer en meer van overtuigd dat ik de verkeerde gekozen heb.
    Co-ouderschap lijkt aantrekkelijk voor mezelf maar mijn partner’s verdriet is enorm te denken dat ze dit proces moet doorgaan. Ik heb moeite met mijn kinderen in dat systeem te stoppen waarbij ze constant 1 ouder niet zullen zien. Echter denk ik dat ik meer en meer ongelukkig zal zijn als ik in mijn relatie blijf, bij mijn huidige partner.
    Ik vind het vreselijk om de “kl… zak” te zijn in dit verhaal die zijn vrouw “dumpt” en haar 50% wegneemt van haar kinderen maar ik zou ze eigenlijk echt niet kunnen missen en voel dat mijn relatie me alleen ongelukkiger maakt.

  49. Opgelucht te lezen dat ik niet de enige ben.. Graag had ik wat tips/advies/mening over het volgende: Wij gaan scheiden met EOT en voor co-ouderschap zijn we allebei erg te vinden maar ik werk op interimcontracten, moet straks huur betalen, auto, gms, hospitalisatie, digitale tv en noem maar op. Mijn man heeft dat allemaal van zijn werk en nog genoeg netto over om goed van te leven.. Hij wil het kindergeld op een aparte rekening en de andere kosten delen naargelang het inkomen. Ik denk eraan om allimentatie te vragen hoewel ik eigenlijk geen geld van hem wil maar ik vrees dat ik anders financieel niet rondkom.. Wat betreft dat co-ouderschap zie ik hem ook niet volledig voor onze zoon van 5 jaar zorgen. Heeft nog nooit gekookt, gewassen e.d. en gaat zeer graag een pint pakken midden in de week! Ook is hij zelden voor 19u thuis..

  50. hallo ik doe al een paar jaar co ouderschap met mijn vriend wij hebben samen 1 zoon die zondag 9 jaar word ik ben het beu dat hij altijd maar beslist wat ik moet doen met mijn kind normaal doe ik in mijn week toch wat ik zelf wil ivm mijn kind hij wil dat onze zoon gaat voetballen en ik moet hem meegeven met hem zegt hij dat kan toch zomaar niet ik kan in mijn week nooit iets plannen met men kind

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *