Prehistorie

De prehistorie noemen wij traditioneel de periode van de geschiedenis waarover geen geschreven bronnen bestaan. Zij begon toen de (voorouders van de) mens eigen gereedschappen ging(en) maken, waarschijnlijk al veel meer dan twee miljoen jaar geleden, en eindigde voor het eerst in Mesopotamië (het huidige Irak) omstreeks 3000 voor Christus met de uitvinding van het schrift. Sommige volksstammen leven nu nog in prehistorische toestanden.

Het materiaal van de gebruiksvoorwerpen is bepalend voor de indeling van deze bijzonder lange periode. Zo spreken wij nu over het steentijdperk (oude steentijd en nieuwe steentijd) en bronstijdperk. De ijzertijd viel gewoonlijk al samen met de historische periode.

Over de prehistorie is, ondanks de afwezigheid van geschriften, toch vrij veel bekend. De archeologische vondsten zijn hiervoor erg belangrijk, maar ook de studie van de stammen die nu nog (zo goed als in de) prehistorie leven, geeft veel inlichtingen.

De mens leefde, gedurende de grootste tijd van deze periode, nomadisch van wat de natuur zomaar te bieden had: planten, vruchten, vissen en andere dieren. Stilaan heeft hij zelf dieren gekweekt en werd hij herder. Ook in deze tijd bleef men niet zo heel lang op dezelfde plaats wonen. Aan het nomadenleven kwam slechts langzaam een einde toen men ook zelf zijn vruchten begon te telen.

Maar zelfs de eerste landbouwers verhuisden wanneer hun grond uitgeput geraakte. Meestal valt het einde van de prehistorie samen met het ontstaan van een landbouwcultuur en eventueel grotere bevolkingsconcentraties.

De meest opvallende conclusie i.v.m. de studie van de prehistorie kan misschien zo worden geformuleerd: ‘De prehistorische mens werd geconfronteerd met dezelfde fundamentele vragen en problemen waarmee de mens van vandaag geconfronteerd wordt: leven, ziekte, dood, oorlog, verhouding individugemeenschap, liefde, instandhouding van de soort. De reacties van de prehistorische mens op al deze problemen verschillen – rekening gehouden met de primitieve omstandigheden waarin hij leefde – met onze hedendaagse reacties, niet zo grondig als wel eens wordt aangenomen.’

Wel typerend is dat de meeste problemen niet op redelijke, maar wel op een magische wijze werden benaderd. De hedendaagse wetenschap heeft echter opgehouden deze onredelijke benaderingswijze als primitief, naïef en kinderlijk te bestempelen.

Lees meer artikelen over Geschiedenis.

Relevante artikelen

Geen reacties

Er zijn nog geen reacties op dit artikel. Wees de eerste!

Laat een reactie achter...

Wil je reageren op dit artikel laat dan iets achter in het formulier hieronder: