Jaarlijkse grote feesten bij de Joden

Pesach (= paasfeest), Sjavoeot (= Pinksterfeest of Wekenfeest) en Soekkot (= Loofhuttenfeest) zijn de drie voornaamste feesten van het Joodse religieuze jaar. Ook Jezus en zijn leerlingen hebben ze gevierd. Pesach en Sjavoeot inspireerden de christelijke feesten Pasen en Pinksteren.

Pesach en Sederavond
De joden zijn een volk dat de herinnering aan zijn verleden levend houdt. Zij hebben nooit het lijden, maar ook nooit het goede vergeten dat hun volk heeft beleefd. Boven alles koesteren zij de herinnering aan de bevrijding uit Egypte. Telkens wanneer zij weer werden onderdrukt, gaf de herinnering aan de uittocht uit Egypte hun de hoop, dat God hen ook ditmaal zou bevrijden. De herinnering daaraan leeft speciaal voort in het paasfeest, (Pesach) een van de hoogtepunten van het joodse jaar.

Het feest wordt niet in het godshuis of de synagoge gevierd, maar thuis in de familiekring. Men neemt daarbij een welbepaalde regeling of volgorde in acht, en omdat “volgorde” in het Hebreeuws “seder” betekent, noemt men dit huiselijk feest ook gewoon Sederavond.

Andere joodse feesten

Pesach aan het begin van de lente hoort met het Wekenfeest (Sjawoeot) op het einde van de lente, en het Loofhuttenfeest (Soekkot) aan het begin van de herfst, tot de zogenaamde “bedevaartsfeesten”. Het waren oorspronkelijk oogstfeesten, maar zij werden later gevierd ter herinnering aan bepaalde heilsdaden van God. In het oude Israël ondernam het volk op die dagen een pelgrimstocht naar de tempel in Jeruzalem (Ex.23,17; 34,23). Sjawoeot (het joodse Pinksterfeest) dat zeven weken na Pesach (Pasen) wordt gevierd, was in de oudheid het feest van de tarweoogst. Toen brachten de Israëlieten de eerstelingen van de oogst naar de tempel. Later maakten de rabbijnen die dag tot het feest van “de verkondiging van de Thora”. Tijdens de religieuze plechtigheid van die dag worden de tien geboden voorgelezen.

Soekkot (het Loofhuttenfeest) wordt van 15 tot 23 tisjri gevierd. Dit dankfeest, dat oorspronkelijk werd gevierd wanneer de oogst was binnengehaald, bevat ook nu nog een rijke symboliek.

Voor die feestweek maken de gezinnen, indien enigszins mogelijk, een hut (soekka) in hun tuin, op de binnenplaats of op het balkon. Het dak van de hut is gemaakt van groene takken: in de hut dienen slingers, bloemen, schilderijen of platen als versiering. In de staat Israël worden de mooiste hutten van het dorp of de buitenwijken bekroond. Het gebruik herinnert aan de tocht door de woestijn en aan de wonderbare hulp die het volk daarbij van God kreeg.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *